Oto relacja przysłana do FN:

Mieszkaliśmy w tedy w Gnieźnie na osiedlu sobieralskiego wieżowiec nr 9 trzecie piętro. Z okna mieliśmy widok na całe osiedle budowlanych i część zabłockiego. Wychowałem się na wsi i bardzo lubiłem obserwować chmury dzięki temu prawie bezbłędnie potrafiłem powiedzieć kiedy zbiera się na burzę, wtedy również tak było.
Był ciepły dzień godziny popołudniowe stałem w kuchni i przez okno spoglądałem na pobliskie osiedla moją uwagę przykuła ogromna ciemna (jak burzowa) chmura dość nisko zawieszona nad osiedlem zawołałem wtedy Asię (moja partnerkę) żeby podeszła Powiedziałem
 - choć zobacz jaka potężna ulewa się szykuje, zobacz na tą chmurę Asia weszła spojrzała i odparła faktycznie i właśnie w tym monecie stało się coś co na zawsze utkwiło w naszej pamięci Owa chmura jakby rozmyła się a zamiast niej naszym oczom ukazał się przeogromny metalicznie szary pojazd, czegoś takiego w życiu nigdy wcześniej ani później nie widział, Przez nasze okno widać było jedynie fragment kadłuba ale jego wielkość była tak wielka że nie mieściła się w skali widzenia, nie przypominał nic co kiedykolwiek było opisywane w znanych mi informacjach o UFO nie miał światełek ani nic z tych rzeczy (przynajmniej ja ich nie widziałem) wyglądało to odrobinę jak niszczyciel ze star wars, było widać zarys części kadłuba i coś jak by kloce lub bloki wbudowane w to. niestety całe wizualne spotkanie trwało kilka sekund ale wrażenie pozostawiło na całe życie Po owych kilku sekundach statek bezdźwięcznie w ułamku sekundy zniknął z naszego pola widzenia kierując się w stronę jeziora i osiedla winiary Spojrzałem na Asie z otwartymi ustami i lekka zawiechą i spytałem
 - widziałaś to co ja ? (myślałem że wzrok mi szwankuje albo wyobraźnia płata figle) Na co Ona odparła z równie szeroko otwartą buzią
 - Statek ?
 - tak
 - ale...
 - naprawdę to było ufo
na zakończenie tej konwersacji dodałem kiwając głową
 - nikt nam nie uwierzy
Zaraz po tym jak statek zniknął z naszego wzroku naszym oczom ukazało się przejrzyste niebo i ani śladu nawet maleńkiej chmurki To było niesamowite i choć większość ludzi nie wierzy w naszą historię my wiemy co widzieliśmy Dziś mieszkamy w Nottingham w UK i czasem spoglądamy w niebo z nadzieją że jeszcze raz uda się nam ujrzeć coś takiego.