11 października 1973 roku dwaj mieszkańcy miejscowości Gautier - dziewiętnastoletni Calvin Parker i jego przyjaciel Charles Hickson (42 l.) łowili ryby nad rzeką Pascagula . Był wieczór, kiedy nagle usłyszeli brzęczenie i w powietrzu spostrzegli coś, co było potężnym pojazdem powietrznym w kształcie dużego dysku i trochę przypominającym spłaszczoną kulę (wysokość ok. 2,5 metra, szerokość ok. 3 metrów). UFO błyskawicznie podleciało do miejsca, gdzie nad brzegu łowili ryby, potem zawisło dosłownie tuż nad ziemią kilka metrów od nich.

Nagle na burcie pojazdu pojawił się otwór. Z niego z UFO wyszły trzy istoty o nieprawdopodobnym wyglądzie – każda z nich miała stożkowate wyrostki w miejscu uszu i nosa. Istoty poruszały się w powietrzu i nie dotykały ziemi. Istoty posiadały nogi, ale ich nie używały. Mierzyły około 1.5 m wzrostu. Nie mieli oczu, ich skóra była szara i pomarszczona, mieli okrągłe stopy i przypominające szczypce dłonie.

Rysunek poniżej został wykonany na podstawie opisu świadków przelotu UFO, dp których dotarł autor książki

Mężczyźni byli śmiertelnie przerażeni. Obaj zostali zabrani przez istoty na pokład UFO (19-letni Calvin Parker zemdlał ze strachu), gdzie zostali poddani badaniom przez obce istoty. Obcy zbliżali do nich urządzenie przypominające ogromne oko, które unosiło się samoczynnie w powietrzu i prawdopodobnie służyło do skanowania ich ciał.

Wcześniej obaj mężczyźni zostali „uspokojeni”. Obcy zrobili to jedynie zbliżając ręce do każdego z nich – prawdopodobnie za pomocą siły swoich umysłów.

Początkowo mężczyźni byli przekonani, że pobyt na statku trwał kilka minut. Z ich relacji wynika, że przebywali w dwóch różnych pomieszczeniach na statku.  Po zakończeniu badań obaj mężczyźni zostali ponownie postawieni na ziemi w miejscu, skąd zostali zabrani do UFO. Pojazd błyskawicznie odleciał. Od momentu zauważenia UFO do momentu odlecenia pojazdu minęło ok. 20 minut - tak przynajmniej myśleli uczestnicy CEIII.

Po zakończeniu Bliskiego Spotkania III Stopnia z UFO postanowili milczeć, ale po kilku dniach zawiadomili o sprawie szeryfa, do którego zadzwonili z budki telefonicznej obawiając się, że ktoś ich pozna. Zostali zaproszeni do biura szeryfa i przesłuchani.

Niestety - ich relacja trafiła do mediów, ale - na szczęście - także do badaczy UFO. 

Hickson i Parker przeszli następnie testy na wykrywaczu kłamstw. Sprawę badał słynny nestor ufologii amerykańskiej, czyli J. Allen Hynek. Hynek miał powiedzieć w jednym z wywiadów: „To się zdarzyło, a ten obiekt i jego załoga nie pochodziła z Ziemii.”

I wtedy – jak relacjonują zgodnie – rozpoczęło się prawdziwe piekło pełne szyderstw i żartów. Calvin Parker został poddany hipnozie regresyjnej przez nieżyjącego już badacza UFO Budda Hopkins`a. Okazało się, że obce istoty były w stanie manipulować czasem, a spotkanie na pokładzie UFO było o wiele dłuższe, niż im się wydawało.

Spotkanie z UFO nad rzeką Pascagoulą to „żelazna klasyka ufologii”. Jednak nasz kolega z Wielkiej Brytanii Philip Mantle dotarł do zupełnie nowych, nieznanych świadków całego wydarzenia, którzy obserwowali dziwny obiekt w czasie, kiedy odlatywał z miejsca spotkania.

Czekamy na najnowszą książkę o tym przypadku, czyli „THE PASCAGOULA – THE CLOSEST ENCOUNTER, MY STORY CALVIN PARKER”.

Książka zawiera pełen zapis sesji hipnotycznej Calvina Parkera, ale także dokumenty, wycinki prasowe i zupełnie nieznane fotografie. Poniżej publikujemy kilka z nich, które otrzymaliśmy od Philipa Mantle.

Calvin Parker, 2018

kaseta z zapisem regresji hipnotycznej wykonanej przez Budda Hopkinsa

Budd Hopkins po dotarciu na spotkanie ze świadkami /1973/

opis wydarzenia we francuskiej prasie

nowi świadkowie przelotu UFO, w tym miejscowy pastor

wywiad z Calvinem Parkerem, lipiec 2018